In overleg met papa heb ik (dochter Tiny) het roer overgenomen op de weblog van papa.
Ik mag vanuit mijn oogpunt beschrijven hoe het met papa gaat.
07-09-2010
Tweeënhalf jaar na die verschrikkelijke uitslag; kanker, zien we met eigen ogen hoe kanker je hele lichaam kapot maakt.
Op dit moment gaat het lichamelijk heel erg slecht met papa. Hij heeft verschrikkelijk veel pijn. Zijn buik is keihard en erg dik, en zijn onderbenen en voeten staan strak van het vocht.
De rest van zijn lichaam is dun. Zo dun heb ik hem in mijn hele leven niet gezien en gevoeld.
Beneden in de woonkamer staat een mooi bed waarop mijn moeder hem goed kan verzorgen.
En in een mooie hoek in de woonkamer kan hij rustig tot rust komen.
Hij is steeds moeier en moeier, en het lijden wordt zwaarder en duurt voor zijn gevoel lang.
Gelukkig is papa geestelijk niet gebroken.
Hij voelt zich veilig in Jezus armen.
En ook is hij dankbaar en gelukkig dat iedereen om ons allemaal heen staat.
Ik bid of God de pijn weg wil nemen bij papa, en of hij verlost mag worden. Hoe moeilijk en verdrietig dat laatste ook is. Wij zijn veilig in Jezus armen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten