Een pak van m'n hart of liever m'n lever

Sinds 4 december is er niets meer geschreven, maar wel wat gebeurd. Veel positieve dingen en enkele negatieve. Positief is dat we weer diverse verjaardagen in ons gezin mochten meemaken, ook van de kleine Hagar uit Naaldwijk, die 1 jaar mocht worden! En dat na die hele moeilijke start vorig jaar met haar dubbele aortaboog. Echt om geweldig dankbaar voor te zijn.
De laatste paar maanden van het jaar mocht ik weer wat aan het werk gaan, een paar uur per dag. Het stelt niet veel voor, maar toch! We mochten het afronden met de VUT op 1-1-2010 en met een feestavond, waar honderden mensen kwamen in het Haantje! Zegeningen!
Met de Kerst konden we meedoen aan twee concerten met Excelsior: 1 in de NH-kerk te Bunschoten en een met het jeugdorkest in de Petrakerk, samen met kleinzoon Robin Schep. Geweldig toch.
En tussendoor waren er weer allerlei onderzoeken: bloedonderzoeken, MRI's en Echo. De geelzucht nam namelijk toe. Een fantastische collega van mij uit Marokko vroeg zich af waarom ik dat zo erg vond! Dat is toch niet negatief!
17 november 2009 kregen we een MRI, 2 december bloedafname, 3 december ook met een gesprek met de MDL-arts. Er waren plekjes in de lever ontdekt, terwijl het bilirubinegehalte verhoogd was (van 121 naar 144); 4 december een gesprek met de internist-oncoloog; 8 december weer bloedafname en een Echo. 15 december een telefonisch consult met de MDL-arts: bevestiging van de plekjes in de lever. 7 januari 2010 weer bloedafname en een gesprek met de MDL-arts over de Echo. Het bilirubinegehalte was verhoogd naar 180. 26 januari 2010 weer een MRI. 4 februari weer bloedafname en een gesprek over de MRI met de MDL-arts. We hebben hem nog niet eerder zo positief gezien als toen: de plekjes waren niet gegroeid en het bilirubinegehalte was gezakt naar 169. Hij was blij met zijn eerdere beslissing geen shunt te plaatsen door de galweg. Wij waren dus ook blij!
Mijn algemene situatie verandert niet veel, stabiel is een woord wat goed bij mij past, eigenlijk al wel langer dan vandaag. Veel pijn heb ik gelukkig niet, al heb ik wel eens last van buikpijn, darmkrampen en andere depressies. Maar die horen bij dit jaargetijde, kijk maar naar buiten. We snakken naar de lente, een zonnetje. Om dan als een tulpebolletje ons kopje weer boven de aarde uit te steken. Ondertussen zijn we dankbaar.
Voor de liefhebbers, die iets meer willen weten over de behandelingen, die ik tot nu toe kreeg, kan ik nu verwijzen naar een site Sbbvk.nl en ook Radioembolisatie.nl. Op tv is een filmpje vertoond Afslag UMC, waarin ook deze behandeling wordt getoond. Via links op Sbbvk kan je alles terugvinden.