Weer aan het werk
Het is niet te begrijpen, maar sinds vorige week maandag ben ik weer aan het werk. Nog lang niet helemaal, maar met twee uurtjes per dag is het begin er toch weer.
Dat dit mogelijk is, is een ongedachte wending bij deze akelige ziekte.
Ook nu weer volop stof voor dankbaarheid.
Want we beseffen dat dit niet vanzelfsprekend is, maar eigenlijk een groot wonder.
De laatste tijd gaat het dermate goed en verdwijnt de zware vermoeidheid langzaam maar zeker steeds meer, zodat we in overleg met de arbo-arts en met mijn baas tot deze stap hebben kunnen komen.
We zijn diep dankbaar.
Ook dokter Van den Bosch volgt de ontwikkelingen nauwlettend en is uiteraard ook zeer tevreden met dit resultaat.
Wel wil hij mij elke paar maanden terugzien voor het maken van een MRI om zo goed mogelijk de ontwikkelingen te kunnen volgen. Het mooie is dat mocht er na een maand of negen nog steeds verkeerd weefsel zichtbaar zijn, dan kan dat nog eens met dezelfde behandeling aangepakt worden.
Op 9 october heb ik een interview gehad met Jan Muijs, journalist bij De Bunschoter, die een mooi verhaal geschreven heeft over mijn ziekzijn in het afgelopen jaar en hoe ik daar insta.
Voor de nieuwsgierige lezer: zie
Lees
hier het artikel.
We hebben daar al heel veel positieve reacties op gehad in de vorm van gesprekken en ook prachtige kaarten met bemoedigende woorden.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten